نه قتل بود

نه دزدی بود

نه سیاسی بود... نه

جرم اونا پوشیدن لباس آستین کوتاه بود اونم جایی که ویترین های مغازه ها پر اینجور لباساست.

جرم اونا جاهلیت جوونی بود اونم تو جامعه ای که اکثریتش جوونن.

شاید هم جرمشون مزاحمت بود جایی که دیگه همه ی دیواراش موش دارند و هیچکس حتی تو خونه ی خودشم راحت نیست.

دلم برای پدر مادرشون سوخت به خاطر اینکه از ظاهره بچه هاشون معلوم بود همچین از طبقه مرفع جامعه نیستند و حالا بچه شون باید طعم بازداشت شدن رو می چشید.

ولی دلم وقتی بیشتر درد گرفت که دوتا خانوم محترم چادری اومدند و شروع به قربون صدقه رفتن کسایی کردند که این جوون ها رو دسگیر کرده بودند و ازشون چنان تشکر می کردند انگار که تمام فساد و مشکل جامعه همین یه مینی بوس آدم بودند.

با خودم گفتم: اگه پسر خودتم بین اونا بود اینطور قربون صدقه شون می رفتی ؟!!!!!